Marketingmisbruik term MVO

Geplaatst op vrijdag 08 april 2011

Net als de term duurzaamheid, begint de term MVO me behoorlijk te irriteren. Niet dat ik zelf niet duurzaam wil zijn of maatschappelijk verantwoord wil ondernemen. Integendeel juist!! Maar deze woorden worden te pas en te onpas als marketingterm gebruikt. Eigenlijk moet ik zeggen misbruikt! Vrijwel altijd heeft het veel minder diepgang dan waar het eigenlijk om gaat in mijn beleving. Daarmee worden duurzaamheid en MVO als termen minder waardevol.


Onlangs was ik bij een lezing waarbij bedrijven vertelden hoe ze met MVO bezig waren. De meeste bedrijven vertelden vol trots dat het beleid was om in A- of B-labels auto te rijden. En dat ze FSC-papier gebruikten of zo.. Prima natuurlijk! Maar ben je dan een MVO-bedrijf? Ik vind dat veel te simpel! MVO wordt eigenlijk “gekocht” door een paar milieubewuste bedrijfsmiddelen aan te schaffen. Iedereen die zich heeft verdiept in MVO volgens ISO26000 weet dat het veel verder gaat.

Het zou mooi zijn als duurzaamheid en MVO alleen gebruikt worden als het ECHT is.

Echte duurzaamheid en echt(e) MVO komt inside-out. Het hogere doel is dat het bedrijf wil bijdragen aan een duurzame ontwikkeling van de aarde. “Marketing duurzaamheid” en “marketing MVO” komt outside-in. Hierbij is het hogere doel gewoon meer marktwaarde. Vaak is dat om een hogere prijs te kunnen vragen voor het(zelfde) product. Het trieste hieraan is dat je daarmee juist de duurzame ontwikkeling van de aarde vermindert. De producten zouden eigenlijk goedkoper moeten zijn in plaats van duurder! Vaak kan dat ook best…


Mijn oproep is dus om mensen die duurzaamheid en MVO enkel en alleen als marketingtool inzetten erop aan te spreken dat ze dat juist niet moeten doen.

En als je zelf oprecht met duurzaamheid en MVO bezig bent, zou ik dat niet meer nadrukkelijk benoemen. Zoals ik zelf steeds merk, zien mensen het wel, ook als je het niet vertelt. En hoe paradoxaal, dan gaat anderen dat opvallen en een betere marketing is er eigenlijk niet.

                                                         Bron: NEN